Femmes foetales

Midden op het toneel zit een vrouw op een hoge scheidsrechterstoel. Ze huilt. Waarom, dat weet niemand. Gelukkig verschijnt er al snel iemand die haar kan helpen. Of althans, dat denkt ze. Wanneer er steeds meer vrouwen bijkomen, groeit de verzameling goede bedoelingen uit tot een kakofonie van ongevraagde adviezen, astrologische verklaringen, religieuze overtuigingen en wederzijdse verwijten.

De vrouwen zijn druk met helpen, maar vergeten één klein detail: ze hebben eigenlijk geen idee wat er aan de hand is. En de vrouw op de stoel krijgt nauwelijks de gelegenheid het hun te vertellen.

FEMMES FOETALES begint als een absurdistische komedie waarin de zes vrouwen elkaar met grote overtuiging voortdurend verkeerd begrijpen. De humor is soms vilein, soms ronduit potsierlijk. Maar gaandeweg verandert de toon. Achter het verdriet van de vrouw blijkt een verhaal schuil te gaan over een uiteengevallen gezin. En wanneer de jongste vrouw haar eigen ervaringen deelt, verschuift het perspectief van de moeders naar hun kinderen.

Wat begint als een satire op betweterigheid en schijnheiligheid, ontwikkelt zich tot een ontroerende voorstelling over opvoeden, verwachtingen, teleurstellingen en de onmogelijkheid om alles goed te doen. Over kinderen die hun eigen leven moeten kunnen leiden, en ouders die moeten leren dat liefde soms ook betekent: loslaten.

Rollen

Vrouw 1: De verdrietige moeder. Geheel in het zwart gekleed. Kwetsbaar, wanhopig en aanvankelijk vrijwel zwijgend. Haar verdriet vormt de aanleiding voor alle gebeurtenissen. Uiteindelijk blijkt ze heel goed voor zichzelf te kunnen spreken.

Vrouw 2: De betweter. Een eigentijdse, sarcastische vrouw die graag het initiatief neemt. Heeft overal een mening over en weet precies hoe anderen geholpen moeten worden. Vooral erg goed in praten, minder in luisteren.

Vrouw 3: De naïeve verleidster. Heeft zichtbaar haar best gedaan er aantrekkelijk uit te zien. Een tikje ordinair, goedgelovig en nogal impulsief. Laat zich gemakkelijk meeslepen en neemt niet altijd een blad voor de mond.

Vrouw 4: De zelfverklaarde deskundige. Een wat bekakte vrouw die prat gaat op haar mensenkennis en astrologische inzichten. Spreekt met groot gezag over zaken waarvan ze eigenlijk weinig begrijpt. IJdel, betweterig en snel gekrenkt.

Vrouw 5: De strenggelovige. Een degelijke, enigszins ouderwetse vrouw met een fiets en een rotsvast vertrouwen in God. Predikt naastenliefde en vergevingsgezindheid, maar brengt die principes niet altijd even overtuigend in praktijk.

Vrouw 6: De jonge buitenstaander. Jong, hip en streetwise. Spreekt in straattaal en lijkt aanvankelijk vooral met haar telefoon en zichzelf bezig. Achter haar stoere houding schuilt een kwetsbaar meisje dat uiteindelijk de anderen een spiegel voorhoudt.

Praktische informatie:

Genre: Tragikomedie / theater, met een serieuze en emotionele ontknoping.

Spelers: 6 vrouwen.

Speelduur: 75 minuten

Opbouw: Eén bedrijf, verdeeld over negen scènes.

Decor: Een betrekkelijk sober decor. Centraal staat een hoge scheidsrechterstoel met matrassen eromheen. Verder spelen een fiets met fietsmand en enkele kleine rekwisieten een rol.

Bijzonderheden: Het stuk bevat uitgesproken fysieke scènes, lange stiltes, muzikale overgangen en een afsluitende bewegingsscène. Vooral de geleidelijke omslag van absurdistische humor naar oprechte kwetsbaarheid vraagt om zorgvuldig samenspel.

Thematiek: Moeder-dochterrelaties, opvoeding, scheiding, verwachtingen, vooroordelen, religie, communicatie en de behoefte om gezien en gehoord te worden.

FEMMES FOETALES is een voorstelling waarin de toeschouwer aanvankelijk vooral om de personages lacht, maar uiteindelijk misschien ook iets van zichzelf herkent. Want hoeveel gemakkelijker is het om iemand advies te geven dan om werkelijk naar die ander te luisteren?