De sneeuw is verdwenen, de skilift staat al jaren stil, maar de dames hebben wél een Speedy-pas!
Het publiek staat keurig in de rij bij een skipoortje. Er is geen sneeuw te bekennen, maar dat mag de pret niet drukken. Samantha arriveert in vol ski-ornaat en wurmt zich met haar peperdure Speedy-pas langs de wachtenden. Even later verschijnen haar vriendinnen Nikita en Priskilla. De ene kan haar pasje niet vinden, de andere weet feilloos hoe je iemand een compliment geeft dat eigenlijk een belediging is.
Dan stormt Esmeralda het terrein op: een hyperenthousiaste snowboardster met een gloednieuwe GoPro, klaar voor haar allereerste wintersportvakantie. Ze heeft jaren gespaard en kan niet wachten om de piste af te suizen.
Er is alleen een klein probleempje. Sinds de Grote Overstroming van 2027 is er in Europa geen sneeuw meer gevallen. De skilift heeft al vijftien jaar niet gedraaid en grote delen van Nederland zijn overstroomd. Maar de dames blijven komen. Elk jaar weer. Met hun ski's, hun dure outfits en hun Speedy-passen. Want je kunt je nu eenmaal niet door een klimaatcatastrofe je jaarlijkse wintersport laten afpakken.
PAKKANS is een krankzinnige komedie over ontkenning, ijdelheid, onderlinge rivaliteit en de wonderlijke menselijke neiging om vast te houden aan gewoontes, zelfs wanneer de wereld om ons heen totaal is veranderd.
Het bijzondere aan dit stuk is dat het publiek zelf de wachtrij vormt. De spelers bewegen zich tussen de bezoekers, spreken hen aan, roddelen over elkaars hoofden heen en betrekken hen bij hun merkwaardige vakantierituelen. De voorstelling begint feitelijk al voordat het publiek doorheeft dat er gespeeld wordt.
Rollen:
Samantha: Een luidruchtige, zelfingenomen betweter die zichzelf graag belangrijk maakt. Met haar Speedy-pas eist ze overal voorrang op. Ze deelt ongevraagd adviezen uit, roddelt over haar vriendinnen en vindt zichzelf buitengewoon geestig.
Nikitia: Ogenschijnlijk de rustigste en redelijkste van het gezelschap. Ze is wat trager, milder en meer beschouwend dan de anderen, maar kan ondertussen behoorlijk venijnig uit de hoek komen. Haar eindeloze zoektocht naar haar Speedy-pas zorgt voor de nodige hilariteit.
Priskilla: Een bekakte, arrogante snob die voortdurend haar superioriteit probeert te bewijzen. Ze strooit met overdreven complimenten en vileine opmerkingen, liefst zo dat het slachtoffer net niet hoort wat ze zegt. Haar zorgvuldig opgehouden façade begint langzaam barsten te vertonen.
Esmeralda: Een onstuitbaar enthousiaste, impulsieve spring-in-'t-veld. Met haar snowboard, GoPro en uitbundige kreten brengt ze een overdosis energie in de groep. Maar juist zij blijkt uiteindelijk degene die hardop durft te zeggen hoe absurd de hele situatie eigenlijk is.
Figuranten: Meerdere personen in skikleding die zich vooraf tussen het publiek mengen. Ze delen skipassen uit, bedienen de muziek en helpen de illusie in stand te houden dat iedereen daadwerkelijk staat te wachten op een skilift.
Praktische informatie
Genre: Absurdistische komedie / interactief locatietheater
Speelduur: 20–25 minuten
Aantal spelers: 4 en aantal figuranten
Speellocatie: Buiten, bijvoorbeeld een bos, park of festivalterrein
Decor: Een eenvoudig skipoortje, afzetlinten en een bord 'Hier wachten'
Rekwisieten: Ski's, snowboard, skikleding, skipassen, zonnebrillen en een GoPro
Techniek: Een geluidsinstallatie voor muziek
Publieksinteractie: De bezoekers vormen de wachtrij, de spelers staan ertussen.
PAKKANS is speciaal geschreven voor openluchtfestivals en locaties waar publiek zich vrij kan bewegen. Het stuk vraagt nauwelijks decor, maar wel vier spelers met gevoel voor timing, improvisatie en direct publiekscontact.
De humor zit in de botsing tussen de volstrekt absurde omstandigheden en de vanzelfsprekendheid waarmee de personages zich gedragen. Terwijl de gevolgen van een wereldwijde klimaatramp langzaam duidelijk worden, maken de dames zich vooral druk om hun vakantie, hun kleding, hun status en elkaars tekortkomingen. En wanneer uiteindelijk het besef doordringt dat ze al vijftien jaar voor niets bij die skilift staan, blijkt er toch nog iets moois te kunnen ontstaan. Al is het maar omdat niemand ooit mag weten hoe gigantisch ze voor lul hebben gestaan.
Let op: dit stuk is vastgelegd bij Toneeluitgeverij Vink en kan ik dus niet gratis aanbieden, je vindt het hier.